Gönlümün sonbaharı

تو میدانی نه سر مانده نه سامانم پشیمانم

قبول است این که بد کردم

خزانم خسته ام زردم

کویرم تشنه ام دردم

بیابانم پشیمانم

از اینکه زیر قولم میزنم باید ببخشی تو

از اینکه پای عهد خود نمیمانم پشیمانم

شنیدم شرط توبه نم نم اشک است پس امشب

شهادت میدهد باران چشمانم پشیمانم

به خاطر خواهی ام یا رب گناهم را ببخش امشب

که من عمری غلام شاه عطشانم پشیمانم

گریز روضه جانسوز و سکینه با خودش میگفت

از اینکه مشک دادم به عمو جانم پشیمانم

عمو جان غنچه ها نشکفته پژمرد

به روی دست عمه دختری مرد

مرا یک حرف باشد با تو آن هم

اگر بودی کسی سیلی نمیخورد