Kalbimin sığınağı

دلتنگ هوای باران

هر شب از غم تو دل ویرانم

هم صدای گریه و بارانم

از دلم نمیرود مهر تو

عاشقانه پای تو میمانم

عشقت را رها نکردم

دستم را رها نکردی

ممنونم که این گدا را

از خانه جدا نکردی

عشقت را به سینه دارم

آتش میزند به جانم

دنیا را درون چشمم

میبینم تویی جهانم

ای جانم حسین حسین جان ...

گر تو جان من بگیری از من

راضی ام به این رضایت ای دوست

اشک و ناله یا ز داغت مردم

از تو هرچه میرسد نیکوست

دردم را به جان خریدی

دردت را به جان خریدم

ای تنها پناه قلبم

از غیر از تو دل بریدم

آخر میکشی مرا عشق

میمیرم شبی برایت

میمیرم اگر بیایی

بالای سر گدایت

ای جانم حسین حسین جان ...

از فراق تو تمنا تا کی

آه کشم بگو تو جانا تا کی

حسرت بهشت تو ما را کشت

فکر این خیال و رویا تا کی

دل تنگم من پریشان

دل تنگ هوای باران

باز هم در خیال و رویا

بگذشتم از آن خیابان

آه از خاطرات مانده

آه از گریه های هر شب

ای جانا فراق و دوری

جانم را رسانده بر لب

ای جانم حسین حسین جان ...