En çok hüzün gören

کسی چه میدونه یک عمر چه زجری کشیدم

همیشه یه درد پهلو میرنجوند منو تا

ناسزا به مادرم فاطمه میشنیدم

خدا نکنه زندونی شه تو قفس کبوتر

خدا نکنه گل به پیش بلبل بشه پرپر

دلم بی قراره تو غریبی رفتم به مادر

وای ای دل ای دل ای دل ...

هوای نگاه بارونیم تار و سرده

غم دو عالم به دور سر من میگرده

فقط منو بابام حیدر میتونیم بفهمیم

در خونه پیش چشمات بسوزه چه درده

هر کی هر چی غم دید من از اون غم دیده ترینم

کارم شده گریه غصه دار غم مدینه ام

کاش میخ در سوخته خونه ام میرفت تو سینه ام

وای ای دل ای دل ای دل ...