Ben başıboş biriyim.

دلم مثه بقیع تو ویرونه

الان سر مزار تو کی میخونه

این علت حرارت اشکامه

تو کوچه بی عبا و بی عمامه

میبردنت یکی نگفت این آقامه

بین قفس تو حسرت آزادی

رو دامن زهرا که می افتادی

داشتی مثه جدت حسین جون میدادی

حسین من حسین من یا مولا ...

دلت به یاد کربلا پر خونه

به یاد زخم پیکر گلگونه

حال تو رو به جز خدا کی میدونه

زهرا هنوز تو کربلا گیرونه

کنار پیکر حسین میخونه

با ناله هاش عالمی رو میسوزنه

غریب گیر آوردنت واویلا

به قتلگاه کشوندنت واویلا

با هرچی میشد زدنت ای واویلا

به یاد اون بنقش روی گونه

کشیده و سه ساله دردونه

دستی که موی بچه رو میپیجونه

به یاد ضرب خنجری رو حنجر

به یاد غارت خیام و معجر

به یاد جای رد پا روی پیکر

یاد هزار و نهصد و پنجاه زخم

یاد تنی شریف سر تا پا زخم

ته گلو از نیزه چشما زخم دستا زخم