Ah anne

دوشنبه بود و غروب بود و یه زن بود و یک سپاه

یه خونه بود و یه در بود و یه خونواده بی پناه

ترسیده بودن بچه های مولا

تا دید بغل کرد دخترا رو اسما

نامرد یه جوری لگد زد محکم

خانم صدا زد که فضه بچه ام

ای داد ای داد گذشته کار از کار

ای داد ای داد چقدر داغه مسمار

آه مادر آه مادر آه مادر

دوشنبه بود و طناب بود و یه مرد بود و یک سپاه

یه کوچه بود و شلوغ بود و یه خونواده بی پناه

هم حقش رو تو روز روشن خوردن

هم تو مدینه آبروش رو بردن

دنیا سیاه شد تا مغیره اومد

هم با غلاف و تازیونه میزد

ای داد ای داد ورم کرده بازوش

ای داد ای داد شده زخمی ابروش

ای داد ای داد گذشته کار از کار

ای داد ای داد چقدر داغه مسمار

آه مادر آه مادر آه مادر

دوشنبه بود و غروب بود و یه زن بود و یک سپاه

یه خیمه بود و رقیه بود و سکینه اما بی پناه

نیزه زیاده اما گودال تنگه

دست یه عده نا مروت سنگه

هم شمر و خولی هم سنان و اخنس

ریختن سر این پناه بی کس

ای داد ای داد بنیه بنیه

ای داد ای داد اخیه الیه

آه مادر آه مادر آه مادر